Privacy & Mamabloggen

Ik ben een mamablogger. Waarom? Omdat het erg leuk is met andere mama’s m’n ervaringen te delen en ook om een stukje creativiteit kwijt te kunnen, maar daar heb ik al eens over geschreven. Dat ik graag schrijf over Mama Avonturen, m’n kinderen en m’n gezin betekent niet dat ik alles maar klakkeloos online zet. Ik ga heel bewust om met de privacy van m’n kroost.

Hoe ik het doe?
Toen ik deze blog begon poste ik geen foto’s, later poste ik foto’s zonder gezichten en nu alweer een lange tijd praktisch geen foto’s. Ik heb besloten niet langer foto’s van Ronja of straks van Zusje online te zetten. Helemaal niet meer dus. Ik post alleen nog foto’s van objecten, dieren, kamers, gebouwen of mezelf (zoals de buikfoto’s).

Daarnaast gebruik ik niet onze echte namen. Mensen mogen gerust weten wie we zijn (en overigens ook hoe we er uit zien), maar het hoeft niet online gezet te worden. Als familieleden of bekenden op deze mamablog stuiten zullen ze sowieso al snel weten dat ik er achter zit en dat is prima. Ik gebruik onze namen niet zodat we niet makkelijk te googlen zijn en voor mensen met slechte intenties niet gemakkelijk te vinden of te volgen. Dit hangt ook samen met de veiligheid van mijn gezin in verband met de beroepen die bepaalde familieleden uitoefenen.

Waarom doe ik het zo?
Hier zijn een aantal redenen voor. Allereerst wil ik de privacy van m’n kinderen beschermen. Dit sluit erg aan bij Kristen Bell’s No Kids Policy: zij wil dat de paparazzi niet langer kinderen van beroemdheden fotografeert. Haar redenatie hierachter is dat zij wellicht heeft gekozen voor een leven in de spotlight, maar haar kinderen zeker niet. Hier ben ik het volledig en nadrukkelijk mee eens!

Ronja en Zusje zouden zelf de kans moeten krijgen om te beslissen over wat er over hen online komt. En daarvoor moeten ze toch wel heel wat jaartjes ouder zijn. Dan mogen ze zichzelf zo veel ‘blootgeven’ als ze willen, alhoewel ze dat hopelijk niet letterlijk nemen.

Daarnaast hangt dit dus samen met de veiligheid van mijn gezin en wil bijvoorbeeld Ted ook niet graag met z’n gezicht of naam online komen. We zitten dan ook niet op social media, althans, niet met onze echte namen en zeker niet openbaar.

Andere redenen waarom we problemen hebben met het openbaar delen van bijvoorbeeld foto’s is dat deze vervolgens eigendom worden van het bedrijf via welke je ze deelt. Zo mag facebook adverteren met jouw naam en jouw gezicht. Het is toch vreemd als je een product bent aan het promoten, terwijl je er zelf nooit bij betrokken bent geweest? Ze verkopen uiteraard ook je informatie door aan derden.

Ook zijn we terughoudend in verband met gezichtsherkenningssoftware die niet alleen door overheden, maar ook door andere organisaties wordt gebruikt. Zo kunnen ze je overal spotten en plaatsen, volgen en lokaliseren. Overheidssupervisie hebben we weinig moeite mee, althans met de Nederlandse aan wetten gebonden praktijken, maar we willen het overige partijen niet makkelijk maken om achter onze persoonlijke gegevens en routines te komen.

Hoe doen andere mamabloggers het?
Kelly is een full-time blogger en is dus met haar gezicht en naam online te vinden. Hoewel ze wel degelijk schrijft over haar dochter en haar gezinsleven, brengt ze Lana niet met haar gezicht in beeld. Ook zij heeft lange tijd haar vriend weggehouden bij de camera vanwege veiligheidsredenen. Ik kan haar gedachtengang goed volgen, maar denk dat zij (en haar woonadres en alle gegevens die ze liever niet wil delen) makkelijk te vinden is als je een beetje handig bent met speuren online.

Shirley’s privacy beleid vond ik interessant. Zij en haar zoontje zijn gewoon met hun gezicht en naam op de site te vinden. Ook zij is professioneel blogger met meerdere sites. Toch legt ze zichzelf beperkingen op in wat ze nog deelt over haar zoontje, omdat ze vindt dat bepaalde dingen – zoals zijn persoonlijkheid, ontwikkelingen op school etc – privé horen te blijven. Dit vind ik heel erg overeen komen met hoe ik het delen van bepaalde informatie over je kind zie. En voor mij was dit ook een eye opener, want ik wil ook weer niet dat m’n blog vol staat met verhalen over m’n meiden waar ze zich later voor doodschamen.

En dat is nu precies waar Lori’s blogje over ging: wat je later allemaal niet terug wil kunnen vinden online. Even met je neus op de feiten worden gedrukt: hoe lief, mooi en geweldig je kindje ook is, waarom zou je alles moeten delen met de rest van de wereld waar het voor altijd en eeuwig te vinden blijft? Ik ben apetrots op Ronja en ons huis hangt dan ook vol met foto’s, de fotoalbums puilen uit van de prachtige moment en wat vind ik m’n dochter prachtig! Maar dat deel ik wel met onze inner circle zonder het online te hoeven delen met vreemden.

En tot slot schrijft Gwen hoe ze er eigenlijk heel bewust telkens makkelijker in is geworden. Terwijl ik er dus telkens strenger in word, gaat zij de andere kant op, alhoewel ze hele bewuste keuzes maakt. En ze geeft een reden voor de veranderingen die ik vast ook te horen ga krijgen van mijn dochters: waar maak je je eigenlijk zo druk om? Wat een muggenzifterij! Maar ik gok dat zowel Ronja als Zusje dit wel vaker te melden hebben aan Ted en mijzelf, eigenlijk verwacht ik niet anders. Kom maar op meiden! Ik heb m’n uitleg al klaar.

8 gedachten over “Privacy & Mamabloggen

  1. Ik vind het altijd erg mooi om te lezen hoe anderen ermee om gaan. Zelf ben ik ook bewust bezig al lijkt dat wellicht niet zo omdat ik veel deel. Wat ik vooral fijn vind is dat er geen veroordeling achter zit. Ieder doet t op zijn of haar manier en dat is vaak niet hetzelfde maar dat hoeft ook niet. Ik leer van andere moeders en vaak ook niet, maar we doen het allemaal uit liefde voor onze kinderen..

    • Je geeft me juist helemaal niet het idee er niet bewust mee om te gaan. Denk dat jij heel selectief bent in wat je wél en niet deelt.

      Ik vind het jammer als ik merk dat mama’s geen besef hebben van hun acties en wat voor gevolgen die kunnen hebben. Verder ga ik er ook van uit dat iedereen de beste keuze maakt voor hun kindje!

  2. Wat een goed stuk over de privacy! Al blijf ik erbij bij dat Shirley toch wel heel veel deelt. En al die foto’s op instagram. Beetje too much maar he dat vind ik.

    • Dankjewel Chiara! Shirley deelt veel idd, maar ik ken een boel mama’s die nog veel meer delen dan dat. Ik ben vooral benieuwd hoe onze kinderen op ons privacy beleid gaan terugkijken.

    • De ijsschotsfilosofie toch? Het is vooral mooi hoe je ook bewust stil staat bij het plaatsen van foto’s of delen van informatie over anderen. Ik weet dat bepaalde familieleden van ons gewoon foto’s van Ronja online gooien, daar ben ik niet altijd even blij mee. Het is fijn als mensen daar rekening mee houden.

  3. Volgens mij is het zeker verstandig om niet alles van jezelf inclusief foto’s openbaar te maken.
    Je weet nooit in wie zijn handen het terecht komt.
    Ooit stonden wij als gezin op vakantie op het strand op een foto in een tijdschrijft.
    Echt jaren later, mijn vriend werkte in een papierhandel en vond daar gewoon een stukje van die foto. Dit was voordat internet zo gebruikt wordt zoals nu. Kun je nagaan waar je foto of info nu terecht kan komen..
    Uiteraard moet ieder voor zich weten wat ze wel en niet openbaar maakt.
    Ik ben het wel met je eens dat je kind zelf moet weten of hij/zij op internet verschijnt.

    Groetjes, Onzeweg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s